Voorstraat 125 | Column
102
archive,category,category-column,category-102,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Column

Kaaskraam

‘Hebben we een rij dan?’
Haar toon is verontwaardigd. Non-verbaal wordt zij ondersteund door haar man die haar bijstaat met demonstratief voor de borst samengevouwen handen en die vanwege zijn lengte op iedereen neerkijkend goedkeurend knikt, alsof hij wil zeggen:
‘Zo is het maar net.’
Zijn lengte heeft zij niet nodig om neerbuigend over te komen.
‘Ik zie geen rij, dat is voor mij een feit.’
De jongeman naast mij, geduldig al wat langer wachtend voor de door de kaasboer getrokken lijnen, heeft geen zin in gedoe. Hij kijkt mij meewarig aan, met zijn blik op zoek naar wederzijds begrip. Ook ik heb lafhartig geen zin om uit te leggen dat er diverse interpretaties mogelijk zijn over wat je onder een rij kunt verstaan.
De kaasboer laat het er echter niet bij zitten.

‘Mevrouw, u zult begrijpen dat ik mijn klanten niet het kaas van het brood laat eten.
Doe mij een plezier. Als u even wacht, bent u zo aan de beurt.‘
‘De kaas van het brood eten? U heeft er duidelijk geen kaas van gegeten’, kaatst zij gevat terug, dat moet ik haar nageven.
‘Maar goed, ik koop mijn kaas wel ergens anders’, vervolgt zij en geeft haar man een subtiel knikje.
Zelden een man zo snel van houding zien veranderen. Het ontbreekt er nog maar aan dat hij op commando salueert.
Zonder verder iemand nog een blik waardig te keuren, verlaten zij de kraam.
‘Ach meneer, Ieder kaasje heeft zijn gaatje. Dat zijn wel weer genoeg spreekwoorden voor vandaag. Wat mag het zijn?’
Onverstoorbaar glimlachend stelt de kaasboer zijn klant op het gemak.

Om je heen kijken. Even op je beurt wachten. Je verplaatsen in de ander.
Tot je door laten dringen wat je denkt en voelt, en selectief zijn in wat je zegt en doet.
Je mening soms gewoon voor je houden, ook wel aangeduid met de term selectieve authenticiteit.
Je zou bijna denken dat als dit ontbreekt dat eigenlijk de ziekte is van deze tijd.

Echt Contact

Wat heb je nodig voor een goed gesprek?
Die vraag heeft me ooit tot het boek Echt Contact gebracht en blijft me intrigeren. Ook vanuit de wetenschap dat wat je goed aan anderen kunt vertellen, je zelf het meest hebt te leren. Zo las ik afgelopen zaterdag de met enige regelmaat verschijnende karakteristieke contactadvertentie van Pier Ebbinge. Zijn relatiebureau richt zich op high end partner search. Daarmee wordt misschien bedoeld dat, krom geformuleerd, het vinden van een passende partner een heel end samen oplopen vraagt, maar high end betekent toch vooral dat hij de liefdesmakelaar is van de rijken. De in staccato geschreven aanbevelingen lezen als een gedicht, met poëtische zinnen als: niet iets ophouden dat er niet is. Soms komen archaïsche woorden voorbij, zoals bij een heer van stand, die geen blauwkous zoekt. Het is zo’n woord waarbij je te rade ( volgens de spellingscontrole is dit ouderwets taalgebruik) gaat in de grote Van Dale, waar blauwkous wordt omschreven als spotnaam voor een vrouw die geleerd is of daarvoor wil doorgaan en een zekere minachting voor huishoudelijke zaken toont. LEES MEER

Zwart Wit

Coronatijd is ook reflectietijd. Stilstaan om vooruit te komen.
Een van de opvallende zaken van nu is dat de slogan ‘Samen komen we verder’ botst met de zich verhardende discussies.
Mijn vakgebied behoort geenszins tot de vitale beroepen. Toch kunnen we wel iets betekenen. De bijdrage van professionals in rollen als trainer, coach, supervisor, procesbegeleider, mediator en docent ligt in de wijze waarop we met elkaar omgaan.
LEES MEER

Terrasdialoog in coronatijd

Hoera, we mogen straks weer op een terras zitten.
In de voorwaarden staat dat in een checkgesprek vooraf tussen ondernemer en klant wordt ingeschat of een bezoek risico’s oplevert.
Een terrasdialoog in coronatijd:

Stel loopt langs een vol terras, zij ziet dat er een plekje vrij is.
Zij begeven zich richting het vrijstaande tafeltje, maar worden staande gehouden door een medewerker, herkenbaar aan het logo op zijn bedrijfskleding.

Jeroen: ‘Hallo, ik ben Jeroen en aangesteld als eerstelijns checkgesprekmedewerker.
Kunt u nog even achter het lint gaan staan om een paar vragen te beantwoorden.’
(Stel loopt achteruit en neemt plaats achter een rood-wit lint, waar op een groot formaat bord de terrasregels worden toegelicht)
Hij: ‘Dag Jeroen, wat wil je weten?’
Jeroen: ‘U kent de procedure vast wel. Heeft u koorts of last van een droge hoest?’
Zij: ‘Geen van beide’ (ze willen doorlopen, een subtiel handgebaar maakt dat ze hun pas inhouden)
Jeroen: ‘Nog één checkvraag: Bent u een stel? Dat is belangrijk voor de tafelschikking.’
Zij: ‘Of we naast elkaar mogen zitten? (zelfverzekerd kijkt zij haar partner aan)
Wij zijn een stel, daar hoef je niet aan te twijfelen Jeroen.’
Hij: ‘Al vinden we het van belang onafhankelijk van elkaar activiteiten te ondernemen.’
Zij: ‘Dat is nu niet zo van belang Rob.’
Jeroen: ‘Hoe weet ik zeker dat u een stel bent? Heeft u iets tastbaars om dat te bewijzen?’
Hij: ‘Is dit niet wat overdreven Jeroen. Als zij toch zegt dat wij bij elkaar horen.’
Zij: ‘Fijn dat je zo duidelijk bent Rob. Je kunt soms zo twijfelen aan onze relatie.
(tegen Jeroen) Als Rob mijn opmerking bevestigt, dat moet toch voldoende zijn.’
Hij: ‘Volgens mij was ik duidelijk Jolanda, je hoeft niet in net iets andere woorden te herhalen wat ik net zei. Bovendien is de twijfel die ik soms voel in dit verband niet relevant.’
Zij: (tegen Jeroen) Dit doet hij nu altijd. Mij terechtwijzen in het bijzijn van anderen. Dat doe je toch niet. Zo irritant.’
Hij: ‘Het is nu toch niet de tijd en de plaats om elkaars irritaties te benoemen Jolanda.
Jij bent er echt goed in om op het verkeerde moment… Afijn, timing is niet je sterkste punt.’
Zij: ‘Nou zeg, ik bespreek tenminste cruciale zaken.
‘Jij…’ (op dat moment wordt zij onderbroken door Jeroen)
Jeroen: ‘Ik krijg de stellige indruk dat jullie een stel zijn.
Neem plaats. Mijn collega komt zo bij u.’

Cartoon is van de hand van Djanko

Het nieuwe normaal

Sinds september 2003 schrijf ik maandelijks een column die ik mijn netwerkwereld in stuur.
Het zijn gedachtenspinsels waar met enige moeite misschien een rode draad in valt te ontdekken.
Enerzijds vind ik het leuk om ervoor te gaan zitten en te ontdekken wat er op de voorgrond komt.
Anderzijds beschouw ik de schrijftijd als mijn PR-budget. Dat slaat natuurlijk nergens op, maar waarom zou je jezelf niet voor de gek mogen houden.

LEES MEER

Niemand weet het

Zaterdag 14 maart draaide ik nog vrij onbevangen plaatjes in een plaatselijke kroeg, al waren sommige vaste gasten opvallend afwezig.
De dag erop sloten alle cafés en restaurants, niet veel later alle scholen en nu hebben we te maken een intellectuele lockdown.
Staying alive, get away, don’t stand close to me zijn dan onverwachte toepasselijke platentitels.
Onze leefwereld bestaat nu uit twee onderscheidende beroepsgroepen: mensen in de zorg, die met man en macht deze hectische tijden doorstaan en die zich in een horrorscenario lijken te bevinden. Dan zijn er stilvallende bedrijven als het mijne, met activiteiten die ineens – terecht – van veel minder belang zijn.

LEES MEER

Omgangsregeling

Wel eens een filmpje van Jaap Bressers bekeken? Hij is een sitdown comedian. Op zijn 21e loopt een duik in zee uit op een hoge dwarslaesie. Na een zware revalidatieperiode geeft hij zijn leven een totaal andere draai. Hij verzorgt ondermeer presentaties over omgaan met veranderingen, waarbij hij zijn publiek ondermeer vertelt dat we niet weten wat we op ons pad krijgen.
Daar kunnen we niet voor kiezen. Hoe we met tegenslagen omgaan, bepalen we wel zelf en dat bepaalt uiteindelijk ook onze kwaliteit van leven.
LEES MEER

Zoekers en vinders

Zullen zoekers het nooit vinden en zijn vinders niet op zoek?
Zijn vinders eerder tevreden dan zoekers?

LEES MEER

Alles blijft voorbijgaan

‘Niets duurt voort behalve verandering’ is een uitspraak van Heraclitus.
Valt veranderingsangst onder één van de volgende 10 persoonlijkheidsstoornissen, waar volgens de statistieken tussen de 4,4 en 13,5% van de bevolking last van heeft:
paranoïde, schizoïde, antisociaal, borderline, narcistisch, histrionisch, vermijdend, afhankelijk, dwangmatig.
Of raken beslommeringen over omgaan met verandering de ruim 17% van de werknemers die regelmatig burn-out klachten ervaren?

LEES MEER

Wijsheid uit een leeg hoofd

Een collega stuurt regelmatig een nieuwsbrief rond met inhoudelijk vaak bruikbare tips.
Haar laatste gaat over de vraag hoe je een programmaflap zo pakkend mogelijk maakt.
Het deed me denken aan het boek Wijsheid uit een leeg hoofd.In de inleiding vertelt auteur Jacob Liberman over zijn ontdekking dat ware wijsheid niets te maken heeft met ons, maar met hoeveel van ons er niet is.
Je best doen om goed over te komen, controle te houden en geaccepteerd willen worden, zorgt ervoor dat je jezelf met veel onnodige gedachtespinsels belast.
Hij krijgt dit inzicht tijdens een presentatie als hij al zijn tevoren gemaakte aantekeningen uit zijn handen laat vallen.
Zijn verhaal was daarna vooral goed omdat hij het vertelde vanuit tegenwoordigheid van geest.
Als het over programmaflappen gaat, heb ik altijd de neiging te wijzen naar een onbeschreven vel.
En gewoon maar te beginnen met ons in ieder geval anders dan anders aan elkaar voor te stellen.
Vooral geen rondjes met naam, opleiding en functie. Ken je dat?
Los van het feit dat je mogelijkerwijs statusverschillen introduceert draaft er altijd wel iemand door in zijn werkomschrijving waardoor aan alle kanten licht gesteun en gekreun ontstaat.
Het wordt veel boeiender als het bijvoorbeeld gaat over levenslessen, individueel beleefde ´drama´s´, levensmotto´s.

LEES MEER