Voorstraat 125 | Column
102
archive,category,category-column,category-102,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Column

De kunst van het bemoeien

Voordat onze wegen zich scheiden, noteert Eckart Wintzen onze geboortedata op onze visitekaartjes.
Zo eindigt de weergave van een interview begin 2006 met een markante, intussen overleden ondernemer.
Iemand die zichzelf een guusgeluk noemde en een functietitel had als Hoofd Chaos.In datzelfde jaar ontving ik op mijn verjaardag een grote gele envelop met daarin een boekje van 4 bij 3 centimeter met voorin de tekst:
‘Alles van deze uitgave mag gereproduceerd, gekopieerd, en veelvuldig gebruikt worden. Je doet maar!
Vooral de leukste teksten zijn recht voor zijn raap gejat.’
Als ik nu door dit boekje blader kom ik teksten tegen als:
Altijd weer iemand ontdekken die je niet kende. Jezelf.
Ergens niets van begrijpen en daar heerlijk rustig van worden.
Je mannetje staan zonder je vrouwelijkheid te verliezen. 

LEES MEER

Geen kunst

Vakantie is natuurlijk van een andere orde dan het ritme of de onregelmatigheid van een werkend leven.
Geen werkafspraken, geen telefoontjes met klanten, geen appjes, e-mails, even vrij van roosters, tijdschrijven of wat dies meer zij, maar vrij om de dag in te vullen zoals je wilt.
En daardoor kijk je misschien net even anders en vallen andere zaken op.
Zoals misschien wel die advertentie voor een 0,0% alcoholvrij biertje, dat wordt aangeprezen met de slogan ‘Net zoveel humor als de Duitsers’.
Toch lijkt er een kunstmatige scheiding te zijn de tussen de systeemwereld en de leefwereld. Tussen werk en vrije tijd.
Bij de start van het nieuwe schooljaar, waarbij ik een aftrap mocht begeleiden met een docententeam, hield dit thema me bezig in de voorbereiding.
Zeker in het onderwijs komt er in een nieuw schooljaar, en niet alleen bij aanvang, heel veel op je af. Hoe bewaak je dan de werk-prive balans?
Rene Diekstra, emeritus-hoogleraar psychologie, schreef hier ooit een verhaal over: gezondheid is een huis met vijf kamers.
In ons leven, op gelukkige, maar ook op de minder mooie momenten, is het van belang elke dag wat tijd door te brengen in het huis met de vijf kamers dat je bewoont:
een werkkamer, een relatiekamer, een gezondheidskamer, een vrije tijdskamer een spirituele of zingevingskamer.
En over een langere tijd bezien is het de kunst om zo je energiehuishouding te onderhouden.
In de opleiding die ik momenteel volg zijn er naast inhoudelijke opdrachten ook altijd zogenaamde artist date opdrachten, bedoeld om creatieve energie ruim baan te geven.
Volgens toneelregisseur Ivo van Hove is kunst (te rangschikken in de vrije tijds en/of zingevingskamer) een basisbehoefte. In zijn visie is het een mensenrecht.
Zoals sfeer effect heeft op het resultaat, zo draagt dagelijks onderhoud van de vijf kamers bij aan het opheffen van de scheiding tussen het werk- en privéleven.
Dat is toch eigenlijk geen kunst.
PS Interesse in het artikel van Rene Diekstra? Laat het weten, dan stuur ik het toe.

LEES MEER

Boekentherapie

Onlangs vertelde een vrouw in het radioprogramma Kunststof enthousiast over boekentherapie. Een bepaald onderwerp raakt je, een toepasselijk boek kan helend werken.
Het geheel werd luchtig gebracht. Wie leest leeft dubbel, de slogan van een plaatselijke boekhandel is dus ook Wie leest, leeft lekker. Met de zomervakantie voor de deur en met in gedachten ‘achterwaarts begrijpen, voorwaarts leven’ haak ik graag aan met wat willekeurige persoonlijke tips.
LEES MEER

De knop omzetten

 

‘Even de knop omzetten’ hoor, je mensen vaak zeggen als de vakantieperiode nadert.
Werk- en vakantietijd kennen blijkbaar een ander levensritme. Onlangs had ik letterlijk moeite om een knop te vinden.
De trein stopt in Rotterdam en ik zoek naar de knop om de deuren te openen.
LEES MEER

IJsbreker

‘Wat is jouw passie?’, vroeg mijn geliefde aan een man die voorzichtige bewegingen maakte op de dansvloer.’
Hij keek haar enigszins bevreemd aan. ‘Je vrouw misschien?’, opperde zij, om het ijs te breken.
‘Ik ken maar een passie’, mompelde hij op z’n Rotterdams, moeilijk naar zijn voeten kijkend.
De ijsbreker ontmoette onverwacht een gladde ijsvloer.
LEES MEER

Stuntelende slagbomen

April is de maand van de filosofie, met dit jaar als thema ‘Ik stuntel dus ik ben.’ Geen idee of technici dit een interessant thema vinden. Met een gestaag groeiend aantal mensen stond ik op het fietsgedeelte van de Merwedebrug op de N3, ook wel bekend als de Papendrechtse bug. We waren in afwachting, tezamen met nogal wat automobilisten, van opengaande slagbomen.
LEES MEER

Met alle respect

Met alle respect

Een algemene trend op het gebied van organisatieontwikkeling is dat veranderen en ontwikkelen geldt als constante, zowel voor personen als organisaties.
Organisaties richten zich steeds meer op het creëren van het vermogen om flexibel te zijn. Dankzij het afstudeeronderzoek voor de master Bestuurskunde van mijn dochter weet ik weer wat er zoal op dit vlak is onderzocht. Werd er in het verleden vooral veel geschreven over het thema weerstand in een veranderproces, steeds meer auteurs richten zich op een meer positieve benadering.

LEES MEER

Misverstand

Ter gelegenheid van haar 60e verjaardag werd de boel versierd. Slingers, ballonnen, bloemen op de tafels en in het halletje bij binnenkomst een foto. De eerste gast, een goede vriend en scherp waarnemer, gaf aan dat hij toch echt dacht dat hij voor een feest en niet voor een begrafenis was uitgenodigd. In allerijl werd de hal extra versierd om misverstanden te voorkomen. De geliefde van de jarige gebruikte dit voorval om op ludieke wijze te vertellen wat hij zo leuk aan haar vond en hoe belangrijk om dat regelmatig te vertellen, niet alleen vandaag. De man eindigde zijn verhaal met hoe de foto in de hal bij een vriend was overgekomen. Het maakte hem sentimenteel en herinnerde hem aan een verhaal dat in alle eenvoud indruk had gemaakt.
LEES MEER

Pauzetijden

Wie kent niet het geroezemoes tijdens pauzes? Tijdens trainingen of workshops zijn juist pauzetijden van uitermate groot belang.
De vrouw die mij het vak heeft geleerd – Karien van Lohuizen – drukte mij dat op het hart.
Deelnemers zijn weg uit de dagelijkse hectiek en komen als het goed is vooral buiten het programma om op een andere manier met elkaar in gesprek.
Natuurlijk hoort serieus vergaderen, trainen, workshoppen en discussiëren erbij; maar na twee jaar wonen en werken op Voorstraat 125 in Dordrecht heb ik ontdekt welke rol lunches spelen in het groepsproces. De lunch dient niet alleen om de inwendige mens te versterken, maar vooral ook om elkaar, om in het jargon te blijven, op een andere manier te verteren.
De aangeboden inhoud is het vehikel om elkaar anders dan anders te ontmoeten.
Het is fascinerend om in het bijzonder tijdens dergelijke pauzes te zien hoezeer de dynamiek per groep verschilt.
Aan de sfeer aan tafel merk je of het gelukt is een groep mensen tot een andersoortig gesprek te brengen.
Het is als in het verhaal van de routineuze ober, die door de vaste gast in de hoek wordt geroepen.

LEES MEER

Echtgenieten

In een radio-uitzending werd Pier Ebbinge geïnterviewd. Een gedistingeerde aimabele man, qua leeftijd een zeventiger; zo schat ik in. Hij heeft een relatiebureau voor mannen en vrouwen met een exclusieve levensstijl. Anders geformuleerd: hij helpt mensen die bereid en in staat zijn een modaal jaarsalaris uit te geven aan de zoektocht naar een geschikte partner.

Hij is de man van de mooie zinnen in grote advertenties in de zogenaamde kwaliteitskranten.
Memorabele zinnen van zijn hand ontstaan na gesprekken van een kleine drie uur met zijn clientèle:
Een bijzondere vrouw door wie en hoe zij is; ‘jong’, warm; goed wijn behoeft geen krans. Vanaf haar prille jeugd veel gezien en ook begrepen. Doorziet en realiseert veel. De beoogde partner die past is een sprankelend, karaktervol, compleet mens met plussen en minnen. Niet een troubadour in de marge.

LEES MEER