Voorstraat 125 | Uncategorized
1
archive,category,category-uncategorized,category-1,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Uncategorized

Omgangsregeling

Wel eens een filmpje van Jaap Bressers bekeken? Hij is een sitdown comedian. Op zijn 21e loopt een duik in zee uit op een hoge dwarslaesie. Na een zware revalidatieperiode geeft hij zijn leven een totaal andere draai. Hij verzorgt ondermeer presentaties over omgaan met veranderingen, waarbij hij zijn publiek ondermeer vertelt dat we niet weten wat we op ons pad krijgen.
Daar kunnen we niet voor kiezen. Hoe we met tegenslagen omgaan, bepalen we wel zelf en dat bepaalt uiteindelijk ook onze kwaliteit van leven.
Zijn verhaal over omgaan met tegenslagen gaat over acceptatie. Je ergens tegen verzetten kost energie. Datgene waar we bang voor zijn kunnen we beter accepteren, dan er tegen strijden. Weerstand kan pas kan verdwijnen als het er ook mag zijn.
De moraal van zijn verhaal is wellicht voor ieder van ons herkenbaar. Mijn persoonlijke voorbeeld heeft te maken met een fietsvakantie in de zomer van 2017.
Ergens onderweg in Schotland viel ik in de stromende regen op een helling van mijn fiets. Een paar weken later ervaarde ik in Liverpool op een roltrap de wet van de zwaartekracht.
Mijn fietstassen bleken dermate zwaar dat zowel fiets als berijder achterover klapten en plat liggend een bijzondere rit beleefden. Weken later, bij thuiskomst, zorgden deze twee belevenissen ervoor dat ik enigszins mank liep. De orthopeed was er een van de oude stempel, anders gezegd ronduit een hork, en gaf me geen vertrouwen in een goede afloop.
Mijn fysiotherapeut adviseerde mij vrij dwingend een second opinion en bij haar, een vrouwelijke meer empathische arts, viel het besluit voor een kijkoperatie.
Zo gezegd, zo gedaan, mijn verwachting was dat ik daarna weer lekker kon (hard)lopen.
Helaas, het bleef behelpen, mijn herstel schoot niet op. Achteraf gezien was mijn knie niet het grootste probleem, het probleem was de identificatie met mijn knie.
Ik werd mijn knie. De orthopeed raadde me bij een controle een specifieke fysiotherapeut aan, niet bij mij in de buurt.
Onderweg naar hem kwam ik in een gigantische file, mijn afspraak liep zo uit dat deze telefonisch werd gecanceld. Op datzelfde moment, drie rijen filedik, accepteerde ik mijn lot.
Geen nieuwe afspraak, maar leren leven met een knieblessure. Het effect daarvan was dat de knie uit mijn hoofd verdween, een vorm van de-identificatie.
Een half jaar trainde ik weer mee bij mijn atletiekclub.
Op het moment dat ik mijn verzet staakte, trad mijn herstel in.
LEES MEER

Wijsheid uit een leeg hoofd

Een collega stuurt regelmatig een nieuwsbrief rond met inhoudelijk vaak bruikbare tips.
Haar laatste gaat over de vraag hoe je een programmaflap zo pakkend mogelijk maakt.
Het deed me denken aan het boek Wijsheid uit een leeg hoofd.In de inleiding vertelt auteur Jacob Liberman over zijn ontdekking dat ware wijsheid niets te maken heeft met ons, maar met hoeveel van ons er niet is.
Je best doen om goed over te komen, controle te houden en geaccepteerd willen worden, zorgt ervoor dat je jezelf met veel onnodige gedachtespinsels belast.
Hij krijgt dit inzicht tijdens een presentatie als hij al zijn tevoren gemaakte aantekeningen uit zijn handen laat vallen.
Zijn verhaal was daarna vooral goed omdat hij het vertelde vanuit tegenwoordigheid van geest.

Als het over programmaflappen gaat, heb ik altijd de neiging te wijzen naar een onbeschreven vel.
En gewoon maar te beginnen met ons in ieder geval anders dan anders aan elkaar voor te stellen.
Vooral geen rondjes met naam, opleiding en functie. Ken je dat?
Los van het feit dat je mogelijkerwijs statusverschillen introduceert draaft er altijd wel iemand door in zijn werkomschrijving waardoor aan alle kanten licht gesteun en gekreun ontstaat.
Het wordt veel boeiender als het bijvoorbeeld gaat over levenslessen, individueel beleefde ´drama´s´, levensmotto´s.

LEES MEER

Referentie

Woensdagochtend 30 oktober verzorgde ik voor 16 coaches een train-de-trainerssessie hierin huis.
De coördinator van het netwerk West-Brabant stuurde mij later op de dag het volgende bericht:
Ik vond het een buitengewoon inspirerende ochtend. Inzet was het aanreiken van praktische tools en een interactieve sessie op gebied van teamcoaching.
De ochtend voldeed geheel – en meer dan dat- aan die verwachtingen. Dat was ik je nog vergeten terug te geven in mijn dankwoord.
Opvallend is het gemak en de bevlogenheid waarmee jij schakelt en waarmee je ook de energie in de groep gedurende de ochtend overeind houdt.
Ook het belang/de meerwaarde van een sfeervolle locatie op het (eind)resultaat is me vandaag erg bijgebleven.
Wat ik van andere aanwezigen heb terug gehoord ben ik niet de enige die er zo over dacht, we hebben heel positieve reacties gekregen.

Altijd fijn om te horen.
Interesse in een dergelijke workshop?

Betekenis

Wat voorgrond is vraagt aandacht, dat principe geldt als je met een team werkt. Dan kan het zijn dat iets zo belangrijk is, dat iedereen afhaakt als je doet alsof het er niet mag zijn.
Als begeleider weet je dan weer, dat je voorbereidt om los te laten. Het gaat toch altijd anders. Allerlei oorzaken kunnen een dynamisch leerproces belemmeren, zoals persoonlijke omstandigheden, werkdruk, medegroepsleden of actuele problemen op het werk. Door aandacht te schenken aan deze ‘storingen’ maak je het mogelijk dat teamleden erbij blijven.

LEES MEER

Wat werkt?

Het is goed toeven op het terras van de camping na een inspannende fietstocht door het heuvelachtige landschap.
‘Nederlanders?’ vraagt een wat oudere man.
Hij is net gearriveerd en vertelt dat hij al jaren op dit Franse terrein te gast is.
Vervolgens vraagt hij: ‘En, werkzaam in het onderwijs?’ LEES MEER

Sieglien Venloo

Sieglien Venloo is bekend als buurtmoeder. Haar zoon Harvey overleed een jaar geleden, het is de introductie op een bijzondere gesprek met een veerkrachtige vrouw.