Voorstraat 125 | De knop omzetten
22513
post-template-default,single,single-post,postid-22513,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

De knop omzetten

De knop omzetten

 

‘Even de knop omzetten’ hoor, je mensen vaak zeggen als de vakantieperiode nadert.
Werk- en vakantietijd kennen blijkbaar een ander levensritme. Onlangs had ik letterlijk moeite om een knop te vinden.
De trein stopt in Rotterdam en ik zoek naar de knop om de deuren te openen.

Een man achter mij duurt dat blijkbaar iets te lang, hij dringt zich naar voren, drukt voortvarend op de juiste knop en sprint naar buiten.
Een oudere vrouw met wie ik tegelijkertijd uitstap, kijkt me aan en zegt op z’n Rotterdams, enigszins misprijzend:
“Kort lontje”, waarop ik reageer met
“Hij deed wel de deur voor ons open”.
Wie is nu de optimist, wie de pessimist?
De filosoof Stine Jensen verwijst in een interview naar wat haar collega Seneca hierover heeft gezegd:

‘De echte pessimist is in feite een grote optimist.
Mensen met hoge verwachtingen van het leven zijn vaak een stuk ongelukkiger omdat de realiteit tegenvalt en ze dus sneller teleurgesteld raken.
Als je net als Schopenhauer denkt dat het ergste nog moet komen, valt de werkelijkheid altijd mee.
Zo pakt pessimisme toch optimistisch uit en kan een optimist vatbaar zijn voor pessimisme.’

De opmerking van de Rotterdamse vrouw zette me aan het denken.
Op zo’n moment heb je iets aan iemand als Sextus Empiricus, die ons leert te twijfelen aan onze overtuigingen.
Eigenlijk weet je volgens de sceptici niets. Wat hen betreft zou je elk oordeel altijd moeten opschorten.
Dat levert allerlei voordelen op. Wachttijd in de rij voor het museum dat je graag wilt bezoeken tijdens je vakantie kan tot ergernis leiden, terwijl je die tijd ook anders kunt gebruiken: om je heen te kijken, een praatje maken, in een boek bladeren, mediteren of simpelweg voor je uit staren.

Roept de vakantieperiode trouwens een optimistisch gevoel op of de angst dat het tegen kan vallen?
Ik las een misschien rare zomertip: wandel tijdens je vakantie eens over een kerkhof.
Door je eigen dood scherp voor te stellen, voel je volop de waarde van het leven. Thomas More schreef:
‘We zitten allemaal in dezelfde kar onderweg naar onze executie, hoe kan ik dan iemand haten of kwaad toewensen.’