Voorstraat 125 | Nieuws
19169
blog,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Weten wie je bent

Weet u wie ik ben?, vraagt een bekende Nederlander bij de incheckbalie. ‘Nee, ik ken u niet, uw paspoort graag.’ ‘Weet u echt niet wie ik ben?’ vraagt de man ongelovig. Hij slaat de handen in de zij en staart de dienstdoende stewardess indringend aan. ‘U weet toch wie ik ben!’ klinkt het verontwaardigd en vol ongeloof. Even later klinkt een oproep over geheel Schiphol: ‘Is er een dokter aanwezig, hier staat iemand bij de balie die niet weet wie hij is.’

LEES MEER

OEN

Als je er goed over nadenkt, is de coronacrisis hét symbool van infobesitas.
Ongelooflijk hoeveel woorden worden besteed aan een toestand, waarover je zou kunnen zeggen: woorden schieten tekort.
Toch doen nogal wat mensen alle moeite om uitdrukking te geven aan hun opvatting, overweging, suggestie, mening, idee.
Mijn aanname is dat deze informatieoverdosis komt omdat dit virus ons laat weten dat we niet overal invloed op uit kunnen oefenen.
De drang om de wereld naar onze hand te zetten, te domineren, is immers een kenmerk van deze moderne tijd.
LEES MEER

Gebabbel

Talkshow host (TH): Ik verwelkom mijn gasten.
Fijn dat jullie er allemaal zijn.
Het onderwerp van vanavond zal u niet verbazen.
De lege stoel is van viroloog Drupsteen die nog onderweg is naar de studio en zo hoopt aan te schuiven.
Hoe staan we ervoor? Wie mag ik het woord geven. Roept u maar.
LEES MEER

Alfamangedrag

Onlangs leidde ik met een collega een mediationgesprek. We deden ooit samen het examen voor mediator. Zo’n examen met middelbare school visioenen. Na de start moest je, om spieken te voorkomen, op de plaats rust houden, wat betekende dat je tussentijds niet van het toilet gebruik mocht maken. Met een puntig geslepen potlood en een gummetje mocht je aan de slag met heel veel feitelijke vragen. Bij mediation helpt het om met een eenvoudige vraag te starten: Hoe maken we er een goed gesprek van?
Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar je kunt er tijdens het gesprek indien nodig op terugkomen. LEES MEER

Boek ligt klaar in de winkel

Op de foto is te zien hoe dit boekproject startte.
Peter Hobbelen en ik besloten begin maart, aan het begin van deze vermaledijde coronatijd, in samenspraak vorm te geven aan zijn verhaal en adviezen over het thema sociaal ondernemerschap. Illustraties in het boek zijn van cartoonist Djanko.
Nu ligt het boek, met de intrigerende titel Stop met sociaal ondernemen, in de winkels.
Natuurlijk kun je bij mij een gesigneerd exemplaar krijgen.
Steun vooral je plaatselijke boekhandel.

Op LinkedIn is op mijn pagina meer informatie te vinden, zoals een filmpje over de uitreiking van het eerste exemplaar aan Job Cohen, in zijn rol als voorzitter van Cedris, de koepelorganisatie van sociale werkvoorzieningen.

 

Kaaskraam

‘Hebben we een rij dan?’
Haar toon is verontwaardigd. Non-verbaal wordt zij ondersteund door haar man die haar bijstaat met demonstratief voor de borst samengevouwen handen en die vanwege zijn lengte op iedereen neerkijkend goedkeurend knikt, alsof hij wil zeggen:
‘Zo is het maar net.’
Zijn lengte heeft zij niet nodig om neerbuigend over te komen.
‘Ik zie geen rij, dat is voor mij een feit.’
De jongeman naast mij, geduldig al wat langer wachtend voor de door de kaasboer getrokken lijnen, heeft geen zin in gedoe. Hij kijkt mij meewarig aan, met zijn blik op zoek naar wederzijds begrip. Ook ik heb lafhartig geen zin om uit te leggen dat er diverse interpretaties mogelijk zijn over wat je onder een rij kunt verstaan.
De kaasboer laat het er echter niet bij zitten.

‘Mevrouw, u zult begrijpen dat ik mijn klanten niet het kaas van het brood laat eten.
Doe mij een plezier. Als u even wacht, bent u zo aan de beurt.‘
‘De kaas van het brood eten? U heeft er duidelijk geen kaas van gegeten’, kaatst zij gevat terug, dat moet ik haar nageven.
‘Maar goed, ik koop mijn kaas wel ergens anders’, vervolgt zij en geeft haar man een subtiel knikje.
Zelden een man zo snel van houding zien veranderen. Het ontbreekt er nog maar aan dat hij op commando salueert.
Zonder verder iemand nog een blik waardig te keuren, verlaten zij de kraam.
‘Ach meneer, Ieder kaasje heeft zijn gaatje. Dat zijn wel weer genoeg spreekwoorden voor vandaag. Wat mag het zijn?’
Onverstoorbaar glimlachend stelt de kaasboer zijn klant op het gemak.

Om je heen kijken. Even op je beurt wachten. Je verplaatsen in de ander.
Tot je door laten dringen wat je denkt en voelt, en selectief zijn in wat je zegt en doet.
Je mening soms gewoon voor je houden, ook wel aangeduid met de term selectieve authenticiteit.
Je zou bijna denken dat als dit ontbreekt dat eigenlijk de ziekte is van deze tijd.

Echt Contact

Wat heb je nodig voor een goed gesprek?
Die vraag heeft me ooit tot het boek Echt Contact gebracht en blijft me intrigeren. Ook vanuit de wetenschap dat wat je goed aan anderen kunt vertellen, je zelf het meest hebt te leren. Zo las ik afgelopen zaterdag de met enige regelmaat verschijnende karakteristieke contactadvertentie van Pier Ebbinge. Zijn relatiebureau richt zich op high end partner search. Daarmee wordt misschien bedoeld dat, krom geformuleerd, het vinden van een passende partner een heel end samen oplopen vraagt, maar high end betekent toch vooral dat hij de liefdesmakelaar is van de rijken. De in staccato geschreven aanbevelingen lezen als een gedicht, met poëtische zinnen als: niet iets ophouden dat er niet is. Soms komen archaïsche woorden voorbij, zoals bij een heer van stand, die geen blauwkous zoekt. Het is zo’n woord waarbij je te rade ( volgens de spellingscontrole is dit ouderwets taalgebruik) gaat in de grote Van Dale, waar blauwkous wordt omschreven als spotnaam voor een vrouw die geleerd is of daarvoor wil doorgaan en een zekere minachting voor huishoudelijke zaken toont. LEES MEER

Nieuwsreflectie


2021: Van veelbewogen naar veelbelovend

Zoals voor zoveel ZZP’ers is dit een bijzondere periode. In de geest van John Lennon:
‘Life is what happens while you are busy making other plans.’

Mijn kernwoorden voor 2021: levenslust, hartstocht en werkzin.
Wat me daarbij helpt is vreugdevolle regelmaat, ook wel aangeduid als discipline.

Na afronding het boek Stop met Sociaal ondernemen (aanrader!), ben ik naast coaching op dit moment opnieuw aan het schrijven.
Waarover hou ik nog even voor mezelf. Wordt vervolgd.

Voor wat betreft verhuur van mijn locatie regende het in 2020 begrijpelijkerwijze annuleringen.
Mijn locatie biedt ontmoetingsplekken ter voorkoming van professionele isolatie.
Het is nu voor organisaties zeer geschikt als hub, als kleinere vestiging voor kleine groepen.
Interessant om eens over van gedachten te wisselen?

Bijzondere projecten

De afgelopen jaren werd ik naast (team)coaching gevraagd voor uiteenlopende opdrachten, zoals:
– het boekje Heeft u nog vragen? samen met cartoonist Djanko, voor in de wachtkamers van het Albert Schweitzer ziekenhuis, over het thema de patiënt als partner
– een bedrijfsfilm in co-creatie met ArcoIris/Kees van Berchum en medewerkers van GBD/OCD met als thema Trots
– evaluatie van een ketenaanpak voor overlastgevers
– evaluatie van een employee survey met medewerkers en directie
– een onderzoek naar werkbeleving
– het schrijven van een boek over sociaal ondernemerschap
– het script van een toneelstuk voor De dag van de ambtenaar over het thema de flexibele netwerker
– een interview programma voor de lokale omroep getiteld Dordtse dialogen (zie rubriek Categorie)
– dagvoorzitterschap voor diverse organisaties.

Ik sta open voor dit type bijzondere projecten, waarbij ik ervan uitga dat het nooit de bedoeling is om in herhaling te vallen.
Projecten zijn altijd uniek, waarmee we recht doen aan de term maatwerk .

 

LEES MEER

Zwart Wit

Coronatijd is ook reflectietijd. Stilstaan om vooruit te komen.
Een van de opvallende zaken van nu is dat de slogan ‘Samen komen we verder’ botst met de zich verhardende discussies.
Mijn vakgebied behoort geenszins tot de vitale beroepen. Toch kunnen we wel iets betekenen. De bijdrage van professionals in rollen als trainer, coach, supervisor, procesbegeleider, mediator en docent ligt in de wijze waarop we met elkaar omgaan.
LEES MEER

Terrasdialoog in coronatijd

Hoera, we mogen straks weer op een terras zitten.
In de voorwaarden staat dat in een checkgesprek vooraf tussen ondernemer en klant wordt ingeschat of een bezoek risico’s oplevert.
Een terrasdialoog in coronatijd:

Stel loopt langs een vol terras, zij ziet dat er een plekje vrij is.
Zij begeven zich richting het vrijstaande tafeltje, maar worden staande gehouden door een medewerker, herkenbaar aan het logo op zijn bedrijfskleding.

Jeroen: ‘Hallo, ik ben Jeroen en aangesteld als eerstelijns checkgesprekmedewerker.
Kunt u nog even achter het lint gaan staan om een paar vragen te beantwoorden.’
(Stel loopt achteruit en neemt plaats achter een rood-wit lint, waar op een groot formaat bord de terrasregels worden toegelicht)
Hij: ‘Dag Jeroen, wat wil je weten?’
Jeroen: ‘U kent de procedure vast wel. Heeft u koorts of last van een droge hoest?’
Zij: ‘Geen van beide’ (ze willen doorlopen, een subtiel handgebaar maakt dat ze hun pas inhouden)
Jeroen: ‘Nog één checkvraag: Bent u een stel? Dat is belangrijk voor de tafelschikking.’
Zij: ‘Of we naast elkaar mogen zitten? (zelfverzekerd kijkt zij haar partner aan)
Wij zijn een stel, daar hoef je niet aan te twijfelen Jeroen.’
Hij: ‘Al vinden we het van belang onafhankelijk van elkaar activiteiten te ondernemen.’
Zij: ‘Dat is nu niet zo van belang Rob.’
Jeroen: ‘Hoe weet ik zeker dat u een stel bent? Heeft u iets tastbaars om dat te bewijzen?’
Hij: ‘Is dit niet wat overdreven Jeroen. Als zij toch zegt dat wij bij elkaar horen.’
Zij: ‘Fijn dat je zo duidelijk bent Rob. Je kunt soms zo twijfelen aan onze relatie.
(tegen Jeroen) Als Rob mijn opmerking bevestigt, dat moet toch voldoende zijn.’
Hij: ‘Volgens mij was ik duidelijk Jolanda, je hoeft niet in net iets andere woorden te herhalen wat ik net zei. Bovendien is de twijfel die ik soms voel in dit verband niet relevant.’
Zij: (tegen Jeroen) Dit doet hij nu altijd. Mij terechtwijzen in het bijzijn van anderen. Dat doe je toch niet. Zo irritant.’
Hij: ‘Het is nu toch niet de tijd en de plaats om elkaars irritaties te benoemen Jolanda.
Jij bent er echt goed in om op het verkeerde moment… Afijn, timing is niet je sterkste punt.’
Zij: ‘Nou zeg, ik bespreek tenminste cruciale zaken.
‘Jij…’ (op dat moment wordt zij onderbroken door Jeroen)
Jeroen: ‘Ik krijg de stellige indruk dat jullie een stel zijn.
Neem plaats. Mijn collega komt zo bij u.’

Cartoon is van de hand van Djanko