Voorstraat 125 | Nieuws
19169
blog,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Nieuwsreflectie


2020 – 20

Zoals zoveel ZZP’ers is dit een bijzondere periode. In de geest van John Lennon:
‘Life is what happens while you are busy making other plans.’

Een fijne opdracht begin maart – de persoonlijke zoektocht van mijn opdrachtgever naar succesvol zakelijk sociaal ondernemen – blijkt naast een letterlijke, ook in figuurlijke zin een intellectuele lockdown.
Alle aandacht op één project in een tijd van verplicht thuiswerken. Wat wil je nog meer.
De verhuur van mijn locatie lag begrijpelijkerwijs stil. De zomerperiode nadert, vanaf september komt dat weer op gang.

Toch roept de afgelopen periode de nodige vragen op.
Als mijn potentiële opdrachtgevers als gevolg van een langdurige economische crisis straks serieus moeten gaan knotten in hun budgetten,
hoe aantrekkelijk en noodzakelijk ben ik dan voor hen? Wat kan ik doen om mijn profiel en propositie aantrekkelijker en noodzakelijker te maken? Betekent dat schaven aan mijn huidige rollen en diensten of compleet nieuwe bedenken?
Of passen mijn werkzaamheden – en leeftijd, binnenkort 64 – juist bij het nadenken over waar je als bedrijf en individu voor staat?
Als ik opdrachten die mij de laatste jaren veel plezier bezorgden de revue laat passeren, dan wil ik graag dat individuele coaching een blijvertje is.
Mijn werkzaamheden als trainer mogen meer verschuiven naar wat ik destijds tijdens mijn studie sociologie interessant vond:
de wijze waarop mensen binnen organisaties samenwerken.

De afgelopen jaren werd ik in dat verband gevraagd voor uiteenlopende kwalitatieve onderzoeksopdrachten.
Enkele voorbeelden:
– het boekje Heeft u nog vragen? samen met cartoonist Djanko, voor in de wachtkamers van het Albert Schweitzerziekenhuis, over het thema de patiënt als partner
– een bedrijfsfilm in co-creatie met ArcoIris/Kees van Berchum en medewerkers met als thema Trots
– evaluatie van een ketenaanpak voor overlastgevers
– evaluatie van een employee survey met medewerkers en directie
– een onderzoek naar werkbeleving.

Afijn, mooie dingen om op te kauwen. Mocht je in de buurt zijn, kauw vooral eens met me mee.

 

LEES MEER

Zwart Wit

Coronatijd is ook reflectietijd. Stilstaan om vooruit te komen.
Een van de opvallende zaken van nu is dat de slogan ‘Samen komen we verder’ botst met de zich verhardende discussies.
Mijn vakgebied behoort geenszins tot de vitale beroepen. Toch kunnen we wel iets betekenen. De bijdrage van professionals in rollen als trainer, coach, supervisor, procesbegeleider, mediator en docent ligt in de wijze waarop we met elkaar omgaan.
LEES MEER

Terrasdialoog in coronatijd

Hoera, we mogen straks weer op een terras zitten.
In de voorwaarden staat dat in een checkgesprek vooraf tussen ondernemer en klant wordt ingeschat of een bezoek risico’s oplevert.
Een terrasdialoog in coronatijd:

Stel loopt langs een vol terras, zij ziet dat er een plekje vrij is.
Zij begeven zich richting het vrijstaande tafeltje, maar worden staande gehouden door een medewerker, herkenbaar aan het logo op zijn bedrijfskleding.

Jeroen: ‘Hallo, ik ben Jeroen en aangesteld als eerstelijns checkgesprekmedewerker.
Kunt u nog even achter het lint gaan staan om een paar vragen te beantwoorden.’
(Stel loopt achteruit en neemt plaats achter een rood-wit lint, waar op een groot formaat bord de terrasregels worden toegelicht)
Hij: ‘Dag Jeroen, wat wil je weten?’
Jeroen: ‘U kent de procedure vast wel. Heeft u koorts of last van een droge hoest?’
Zij: ‘Geen van beide’ (ze willen doorlopen, een subtiel handgebaar maakt dat ze hun pas inhouden)
Jeroen: ‘Nog één checkvraag: Bent u een stel? Dat is belangrijk voor de tafelschikking.’
Zij: ‘Of we naast elkaar mogen zitten? (zelfverzekerd kijkt zij haar partner aan)
Wij zijn een stel, daar hoef je niet aan te twijfelen Jeroen.’
Hij: ‘Al vinden we het van belang onafhankelijk van elkaar activiteiten te ondernemen.’
Zij: ‘Dat is nu niet zo van belang Rob.’
Jeroen: ‘Hoe weet ik zeker dat u een stel bent? Heeft u iets tastbaars om dat te bewijzen?’
Hij: ‘Is dit niet wat overdreven Jeroen. Als zij toch zegt dat wij bij elkaar horen.’
Zij: ‘Fijn dat je zo duidelijk bent Rob. Je kunt soms zo twijfelen aan onze relatie.
(tegen Jeroen) Als Rob mijn opmerking bevestigt, dat moet toch voldoende zijn.’
Hij: ‘Volgens mij was ik duidelijk Jolanda, je hoeft niet in net iets andere woorden te herhalen wat ik net zei. Bovendien is de twijfel die ik soms voel in dit verband niet relevant.’
Zij: (tegen Jeroen) Dit doet hij nu altijd. Mij terechtwijzen in het bijzijn van anderen. Dat doe je toch niet. Zo irritant.’
Hij: ‘Het is nu toch niet de tijd en de plaats om elkaars irritaties te benoemen Jolanda.
Jij bent er echt goed in om op het verkeerde moment… Afijn, timing is niet je sterkste punt.’
Zij: ‘Nou zeg, ik bespreek tenminste cruciale zaken.
‘Jij…’ (op dat moment wordt zij onderbroken door Jeroen)
Jeroen: ‘Ik krijg de stellige indruk dat jullie een stel zijn.
Neem plaats. Mijn collega komt zo bij u.’

Cartoon is van de hand van Djanko

Het nieuwe normaal

Sinds september 2003 schrijf ik maandelijks een column die ik mijn netwerkwereld in stuur.
Het zijn gedachtenspinsels waar met enige moeite misschien een rode draad in valt te ontdekken.
Enerzijds vind ik het leuk om ervoor te gaan zitten en te ontdekken wat er op de voorgrond komt.
Anderzijds beschouw ik de schrijftijd als mijn PR-budget. Dat slaat natuurlijk nergens op, maar waarom zou je jezelf niet voor de gek mogen houden.

LEES MEER

Niemand weet het

Zaterdag 14 maart draaide ik nog vrij onbevangen plaatjes in een plaatselijke kroeg, al waren sommige vaste gasten opvallend afwezig.
De dag erop sloten alle cafés en restaurants, niet veel later alle scholen en nu hebben we te maken een intellectuele lockdown.
Staying alive, get away, don’t stand close to me zijn dan onverwachte toepasselijke platentitels.
Onze leefwereld bestaat nu uit twee onderscheidende beroepsgroepen: mensen in de zorg, die met man en macht deze hectische tijden doorstaan en die zich in een horrorscenario lijken te bevinden. Dan zijn er stilvallende bedrijven als het mijne, met activiteiten die ineens – terecht – van veel minder belang zijn.

LEES MEER

Omgangsregeling

Wel eens een filmpje van Jaap Bressers bekeken? Hij is een sitdown comedian. Op zijn 21e loopt een duik in zee uit op een hoge dwarslaesie. Na een zware revalidatieperiode geeft hij zijn leven een totaal andere draai. Hij verzorgt ondermeer presentaties over omgaan met veranderingen, waarbij hij zijn publiek ondermeer vertelt dat we niet weten wat we op ons pad krijgen.
Daar kunnen we niet voor kiezen. Hoe we met tegenslagen omgaan, bepalen we wel zelf en dat bepaalt uiteindelijk ook onze kwaliteit van leven.
LEES MEER

Zoekers en vinders

Zullen zoekers het nooit vinden en zijn vinders niet op zoek?
Zijn vinders eerder tevreden dan zoekers?

LEES MEER

Op verhaal komen met Wibe Veenbaas

                                              Op verhaal komen
Deze boeiende en interactieve workshop met Wibe Veenbaas, opleider, therapeut en medeoprichter van Phoenix
bekend van familieopstellingen was gepland op 19 maart en is vanwege de coronacrisis afgelast.
In het najaar wordt een vervangende datum gepland.

LEES MEER

Alles blijft voorbijgaan

‘Niets duurt voort behalve verandering’ is een uitspraak van Heraclitus.
Valt veranderingsangst onder één van de volgende 10 persoonlijkheidsstoornissen, waar volgens de statistieken tussen de 4,4 en 13,5% van de bevolking last van heeft:
paranoïde, schizoïde, antisociaal, borderline, narcistisch, histrionisch, vermijdend, afhankelijk, dwangmatig.
Of raken beslommeringen over omgaan met verandering de ruim 17% van de werknemers die regelmatig burn-out klachten ervaren?

LEES MEER

Wijsheid uit een leeg hoofd

Een collega stuurt regelmatig een nieuwsbrief rond met inhoudelijk vaak bruikbare tips.
Haar laatste gaat over de vraag hoe je een programmaflap zo pakkend mogelijk maakt.
Het deed me denken aan het boek Wijsheid uit een leeg hoofd.In de inleiding vertelt auteur Jacob Liberman over zijn ontdekking dat ware wijsheid niets te maken heeft met ons, maar met hoeveel van ons er niet is.
Je best doen om goed over te komen, controle te houden en geaccepteerd willen worden, zorgt ervoor dat je jezelf met veel onnodige gedachtespinsels belast.
Hij krijgt dit inzicht tijdens een presentatie als hij al zijn tevoren gemaakte aantekeningen uit zijn handen laat vallen.
Zijn verhaal was daarna vooral goed omdat hij het vertelde vanuit tegenwoordigheid van geest.
Als het over programmaflappen gaat, heb ik altijd de neiging te wijzen naar een onbeschreven vel.
En gewoon maar te beginnen met ons in ieder geval anders dan anders aan elkaar voor te stellen.
Vooral geen rondjes met naam, opleiding en functie. Ken je dat?
Los van het feit dat je mogelijkerwijs statusverschillen introduceert draaft er altijd wel iemand door in zijn werkomschrijving waardoor aan alle kanten licht gesteun en gekreun ontstaat.
Het wordt veel boeiender als het bijvoorbeeld gaat over levenslessen, individueel beleefde ´drama´s´, levensmotto´s.

LEES MEER