Voorstraat 125 | OEN
22703
post-template-default,single,single-post,postid-22703,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

OEN

OEN

Als je er goed over nadenkt, is de coronacrisis hét symbool van infobesitas.
Ongelooflijk hoeveel woorden worden besteed aan een toestand, waarover je zou kunnen zeggen: woorden schieten tekort.
Toch doen nogal wat mensen alle moeite om uitdrukking te geven aan hun opvatting, overweging, suggestie, mening, idee.
Mijn aanname is dat deze informatieoverdosis komt omdat dit virus ons laat weten dat we niet overal invloed op uit kunnen oefenen.
De drang om de wereld naar onze hand te zetten, te domineren, is immers een kenmerk van deze moderne tijd.

We zijn echter in een ongewenst avontuur belandt, met een gewenste vaccinatie-afloop.
Tot die tijd lijkt het ook of we door social media meer dan ooit in meningenland zijn verzeild.
Of is verschil van mening vaak gewoonweg verschil van karakter?

De manier waarop er soms tekeer wordt gegaan in onze dagelijkse interactie doet mij verlangen naar simpele communicatieklassiekers. Kennen we ze nog?

OEN: Open, Eerlijk, Nieuwsgierig
Laat OMA (wat vaker) thuis: Oordelen, Meningen, Adviezen.
Neem ANNA mee; Altijd Navragen, Nooit Aannemen
NIVEA: Niet Invullen Voor Een Ander

Hoe dan ook. Er is een groot gemis aan even vasthouden, aanraken, een knuffel.
In dit verband spreekt een uitspraak van iemand mij aan, die anders is bedoeld dan mijn interpretatie.
George Berkeley, een Ierse filosoof en Anglicaans bisschop leefde in de 18e eeuw.
Zijn theorie gaat erover dat het wezen van de materiële dingen slechts bestaat doordat ze op een bepaalde manier worden waargenomen. Zijn hiervan afgeleide credo
Zijn is waargenomen worden betekent voor mij, dat je als persoon gezien wil worden.
En daar zijn soms geen woorden bij nodig.