Voorstraat 125 | Snap jij dat nou?
22327
post-template-default,single,single-post,postid-22327,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive
 

Snap jij dat nou?

Snap jij dat nou?

Een hoofdstuk + illustratie van Djanko uit mijn boek Jij ook altijd! Te berstellen via bol.com of rechtstreeks via mij.

Situatieschets
Medewerker Jos klaagt over leidinggevende Eva tegen zijn collega Ton. Hij is teleurgesteld over zijn functioneringsgesprek, waarin zij aangaf dat een functieverbetering er niet in zit.


Ton: Ha Jos, hoe is het?
Jos: Gaat wel (kijkt niet op van zijn beeldscherm).
Ton: Hoe ging je gesprek?
Jos: Ben jij al geweest?
Ton: Ik ben morgenochtend aan de beurt.
Jos: Nou, sterkte. (ineens fel) Wat een bitch.
Ton: Wacht even. Heb je het over Eva?
Jos: Over wie anders?
Ton: Nou, zo ken ik haar niet. Toch?
Jos: Nou dan leer je haar wel kennen. Eerst complimenten uitdelen, daarna krijg je te horen dat ondanks je fantastische presteren een functieverbetering er niet inzit. Zo gaat het hier altijd.
Ton: Wat wilde jij dan?
Jos: Het is na zeven jaar werken in deze tent weleens tijd dat ik die vrijkomende functie van Hannah als coördinator krijg.
Ton: Oh, ik wist niet dat jij daar interesse in had.
Jos: Ik heb het daar met Eva eerder over gehad, informeel. Zij weet heel goed dat ik daar gezien mijn ervaring aan toe ben.
Ton: En ze vond je niet geschikt?
Jos: Nee, blijkbaar niet. Snap jij dat nou?
Ton: Nou ja (draait zich om om weg te gaan, blijft aarzelend staan).
Jos: Wat ‘nou ja’, wat bedoel je Ton?
Ton: Nou ja (keert zich weer naar Jos), je bent goed in je vak, in dat wat je doet. Maar ja…
Jos: Wat nou ‘maar ja’, wees eens duidelijk. Vind je mij niet geschikt als coördinator?
Ton: Je bent eerlijk gezegd niet de meest sociale man die ik ken.
Jos: Ja maar, wat zegt dat dan over jou. Dat jij toneel speelt in je vrije tijd en hier zo’n clubje hebt opgericht. En dat je iets in de politiek doet. Ja, dan leer je wat makkelijker slap ouwehoeren. Maar vakinhoudelijk, Ton. Vakinhoudelijk is hier heel wat te verbeteren. Dat moest ze ook toegegeven. Maar dan denkt ze dat ik te weinig geaccepteerd wordt door het personeel. Nou, dan zoekt ze maar een maatschappelijk werker.
Ton: Ze bedoelt waarschijnlijk, dat het belangrijk is om mensen mee te krijgen. En dat ze iemand anders daar meer geschikt voor vindt.
Jos: En wie kan dat dan zijn Ton. Wie? Iedereen werkt hier vrij kort. Het is net een duiventil. Nu het economisch tij wat tegen zit, blijven mensen langer. Maar zodra ze weg kunnen…
Ton: Boeien en binden. Dat is waar het hier over gaat. Volgens mij liggen er genoeg kansen. We hebben nu een leuk clubje nieuwelingen. Er is veel enthousiasme. Eva stimuleert nieuwe ideeën.
Volgens mij zitten we op een keerpunt.
Jos: Ja, maar waar heb ik dat vaker gehoord. Kijk maar uit. Straks maken ze jou nog coördinator.
Ton: Dat zou zomaar kunnen natuurlijk.
Jos: Wacht even. Jij ? Laat me niet lachen. Jij? Je komt net kijken!
Ton: Hier wel ja. Vergeet niet dat ik leidinggevende ervaring meeneem vanuit mijn vorige baan.
Jos: Het is toch niet te geloven. Je komt net binnen en je denkt meteen dat Eva jou gaat vragen?
Ton: En stel nou, dat ze dat doet. Stel dat die bitch dat doet?
Jos: Als ze dat doet, dan stap ik naar de OR. Daar ga ik overigens toch mijn beklag doen. Er moet een procedure komen voor dit soort interne vacatures.
Ton: Prima Jos. En stel, er komt een procedure waarbij het aantal dienstjaren niet telt als criterium. Wat dan?
Jos: Ik krijg zomaar het idee dat jij en Eva dit al bekokstoofd hebben.
Ton: Dat is niet zo Jos. Maar ik heb wel interesse in die functie. Geen idee of ik een kans maak.
Jos: Ik hoor het wel, maar ik ben het er niet mee eens.
Ton: Dat is dan jouw probleem Jos. Je kunt lekker gefrustreerd raken. Zou ik niet doen Jos. Waarom kom je voor de gezelligheid niet eens langs bij de vrijdagmiddagborrel?
Jos: Ik drink geen alcohol.
Ton: Heb je al die strakke lijven hier gezien. Het is echt geen dronkemansgelag. Leuke discussies. We denken er zelfs over om een keer per maand iets eerder te beginnen en iets interessants te organiseren. Een spreker of iemand van ons die over zijn werk en hobbies vertelt.
Jos: Dat weten we toch, waar we mee bezig zijn. En hobbies, waarom willen we dat weten?
Ton: Oh ja, heb jij enig idee waar de Innovatiegroep van Mischa aan werkt? En wist jij dat er een interessante link is te maken tussen zijn hobby, sterrenkunde, en het project waar hij nu aan werkt?
Jos: Nou nee.
Ton: En nu we het erover hebben, wat doe jij eigenlijk de hele dag?

Verstorend en verbindend

1. Samen tegen

‘Wat een bitch.’
Het is soms moeilijk sterk in je schoenen te staan als een collega je aan zijn kant wil hebben. Je kunt bijna alleen maar voor of tegen zijn. De nuance ontbreekt. Direct laten weten dat je de ander gehoord hebt en wat je ervan vindt, maakt duidelijk waar je staat. Vervolgens helpt het niet als Tom dat later nog eens tegen Jos gebruikt:
‘Stel dat die bitch dat doet?’
Daarmee verhard je de tegenstelling. Zoals Ton ook met zijn slotvraag de zaak op scherp zet:
‘Wat doe jij eigenlijk de hele dag?’

2. Gevoelens zijn feiten

Wat helpt jou als je je gefrustreerd voelt over iets? Een menselijke neiging is om je frustratie af te reageren. Dat kan fysiek door het betere gooi- en smijtwerk (nee, niet die asbak, die is nog van opa). En natuurlijk ook in woord en gebaar. Stoom afblazen is vaak nodig als emoties je dwars zitten. Van belang is je te realiseren dat emoties gelijkstaan aan feiten. Ga er niet aan voorbij, erken het belang van emoties. Ton kan als volgt op de frustratie van Jos reageren:
‘Goh, wat vervelend voor je. Ik kan me voorstellen dat je dag daardoor niet leuk was.’
3. Als… dan

Ton: Stel dat die bitch dat doet?
Jos: Als ze dat doet, dan stap ik naar de OR.

Hantering van de ´Als…dan´ terminologie is een vorm van chantage. Als jij dit niet doet, dan… biedt geen mogelijkheid om te verkennen wat wel haalbaar is. Je uit daarmee een dreigement, waarmee je een gesprek als het ware vastzet. Beter is het als Jos aangeeft dat hij moeite heeft met de wijze waarop intern met sollicitaties wordt omgegaan en dat daar duidelijke afspraken over nodig zijn. Wie kan daar tegen zijn?

4. Alles of niets

Iets is nooit altijd zo. Als Jos aangeeft dat het hier altijd zo gaat, bedient hij zich van een alles-of-niets uitspraak. Dergelijke woorden geven een kinderlijke hulpeloosheid weer, zijn overdreven en niet waar. ‘Wat precies is hier dan altijd hetzelfde? Is er iemand die hier anders over denkt?’ zijn twee voorbeelden van doorvragen. Gebruik dus geen woorden als soms of altijd, maar nu of gisteren.

5. Ja maar

Hoor de woorden. Als iemand in een gesprek regelmatig Ja maar gebruikt, zegt hij eigenlijk nee.
Het heeft dan niet zoveel zin om argumenten aan te dragen. De ander staat daar niet open voor.
Beter is het om terug te geven wat je hoort.

‘Ik hoor je nu drie keer ‘ja maar’ zeggen.
Klopt dat?
Het geeft mij het gevoel dat je een heel ander kijk op de zaak hebt dan ik.
Ben je ook nieuwsgierig naar mijn mening?’